Inženjer usamljen nakon smrti žene uzeo je roboticu za pratnju: ona je postala opsjednuta, želi da budu zauvijek zajedno

“M3ghan” je istovremeno stvorila i uništila “Soulm8te”. Kad je “M3ghan” postala veliki hit u siječnju 2022., zaradivši 180 milijuna dolara u svjetskim kinima na uloženih 12, studio Blumhouse je poželio od nje stvoriti jaku robotsku franšizu. Amenovan je nastavak “M2ghan 2.0”, ali i tzv. odvojak, “spin-off”, nazvan “Soulm8te”. I eto problema.

Iako je studio očekivao još veći kinohit, “M3ghan 2.0” je opako krahirala na američkom box-officeu u ljeto 2025. (samo 39 milijuna zarade na budžet od 25) pošto publika nije prihvatila promjenu žanra od SF horora do akcijskog “sci-fi” trilera. Financijski podbačaj nastavka rezultirao je trajnim micanjem “Soulm8te” s kinokalendara.

Film redateljice-scenaristice Kate Dolan trebao je biti premijerno prikazan u siječnju 2026., ali je povučen te je nestao s radara sve do početka kolovoza, kad je bez ikakvih fanfara stigao u “video on demand” ponudu i može se kod nas unajmiti na Amazonu.

Da je “Soulm8te” pušten u siječnju, djelovao bi možda malko svježije unatoč tome što smo unatrag godinu dana gledali osrednji “Subservience” i odlični “Companion”, no ovako se pojavio nakon horora godine – “Obsession”. Jasno, ženski lik u “Zaluđenosti” nije robotica kao u “Simuliranoj prijetnji” i “Pratnji”, ali film je donio svjež “twist” na priču o opsesiji i muškoženskim odnosima, s čime se “Soulm8te” jednostavno ne može nositi.

Kao da nije dosta što je “Soulm8te” spoj “Subservience” i “Companion” (Simulirana “Pratnja”), film izgleda i poput kopije “Obsession”, lišene nijansiranosti i slojevitosti. Priča je fokusirana na Davida (David Rhysdal), deprimiranog i usamljenog nakon smrti supruge. David je inženjer zaposlen u tehnološkoj AI korporaciji koja je upravo izbacila na tržište novu prototipsku liniju robota za pratnju “Ulti-m8te”. “

Usamljenost je stvar prošlosti”, najavljuje korporacija i to je bio interesantan i aktualan motiv, vizionarski istražen u filmu “Ona”, ali Dolan prebrzo prelazi preko toga kad David prisvaja jednog robota, pardon jednu – Saru (Lily Sullivan, glumački najbolja u ekipi), “utjelovljenje njegove idealne žene”.

Sara uči o svijetu pa nije čudno da u šumi proturječnih podataka na netu i gledanja influencerskih videa (tračak društvenog komentara) krivo protumači neke stvari u vezi muškaraca i žena, te razvije nezdravu opsjednutost, tražeći od Davida “Reci da ćemo biti zajedno zauvijek”, a postaje i sve nasilnija.

Jednom muškarcu koji ju je zaskočio zavrnut će mošnjama, drugom izazvati vanjski prijelom ruke kad snima seks nje i Davida na javnom mjestu. Okomila se i na Davidovu prijateljicu Aubrey (Claudia Doumit, supruga Jacka Quaida, glumca iz “Companion”).

Ukratko, Sara je, nakon Alice iz “Subservience”, još jedna AI verzija opsesivnih žena iz psihološko-erotskih trilera poput “Kobne privlačnosti” i “Ruke koja njiše kolijevku”. Da će film koketirati s popularnim žanrom osamdesetih i devedesetih, jasno je od prve scene seksa muškarca i zgodne robotice, no izgleda kao njegova direktno-na-video verzija.

Mogla je Sara biti i nešto kao Ava iz “Ex Machina”, zavodljiva i inteligentna manipulatorica, što je postala i Iris iz “Pratnje”, ali ona je to samo u tragovima, kao i terminatorica feministica, jer Dolan ju je programirala primarno kao robotsku psihopatkinju, kadru poseksati muškarce do smrti. Seks ex machina. ** ½