Momoa i Bautista jedu steroidne palačinke za doručak i natječu se tko ima veće mišiće dok pretvaraju Havaje u Bejrut

“Throwback” se definira kao “povratak starijem načinu rada”, može i kao “osoba/stvar koja ima karakteristike prošlog vremena, slična nekome/nečemu iz prošlosti ili je prikladna za ranije vrijeme”. Izraz je upotrijebio radijski voditelj na početku filma “The Wrecking Crew” (“Ekipa za rušenje”/”Rušilačka ekipa”) s dvojcem Jason Momoa-Dave Bautista i pustio hard rock klasik
“Paradise City” Guns N’ Rosesa.

Momoa je veliki fan Gunsa, a “Paradise City” datira iz 1987., godine kad je “Smrtonosno oružje” do kraja definiralo akcijski “buddy” film nakon pionirskog “48 sati”. “The Wrecking Crew” se u startu predstavlja kao “throwback” žanru iskovanom u osamdesetima (“Dva vraga iz Chicaga”, “Policijska zasjeda”, “Crveno usijanje”, “Smrtonosno oružje 2”, “Tango&Cash”) i krajnje populariziranom na prijelazu u devedesete (“Još 48 sati”, “Prljavi igraju prljavo”, “Obračun u Malom Tokiju”, “Smrtonosno oružje 3”...).

Hollywood posljednjih godina opet poseže za “buddy” akcićima (“Čuvaj me s leđa 1&2”, “Hobbs&Shaw”, “Daleko od ulice”, “Čovjek iz Toronta”, “Hidden Strike”) ne bi li barem ponovio uspjeh “Zločestih dečkiju” i “Gasa do daske”, ako već ne najvećih klasika žanra.

U tome prednjači Amazon MGM: “The Wrecking Crew” je četvrti uzastopni takav projekt ovog studija nakon “Računovođe 2”, “Heads Of State” i “The Pickup” koji, poput dvaju potonjih naslova, nije doživio kinodistribuciju, već izašao direktno na streamingu.

Film se drži dobitne “old school” žanrovske formule i pokušava je osvježiti dugoočekivanim sparivanjem Momoe i Bautiste te Havajima kao mjestom radnje, stvorenim da malo razvedre mračnu streaming fotografiju (najsvježiji primjer “RIP: Dužnost ili pohlepa”).

Havaji su poslužili samo kao lokacija za završnicu “Hobbsa i Shawa” s Dwayneom “The Rock” Johnsonom i Jasonom Stathamom, a “The Wrecking Crew” se tamo odvija takoreći u cijelosti. Momoa i Bautista glumili su “Dini” i seriji “See”, ali ovo je prvi put da su “buddy” duo i u tom smislu idu tragom Johnsona i Stathama kao polubraća Jonny i James Hale, dvojac “big men, big muscles” dinamike, natječući se tko ima veće mišiće (i tetovaže).

U filmu im kažu da izgledaju kao da je The Rock sam sebe poševio i dobio blizance, odnosno kao dva tipa koji jedu steroidne palačinke za doručak dok pretvaraju Havaje u Bejrut. Opisi su znakoviti za likove, humor i akciju “The Wrecking Crew”. James je discipliniran, bivši Navy SEAL i obiteljski čovjek stacioniran na Havajima, a Jonny neodgovoran, policajac iz Oklahome sklon prekomjernoj sili i akcijski predstavljen u žustroj tučnjavi s par yakuza.

Sušte karakterne suprotnosti spojit će “hit and run” pogibija njihova oca, privatnog detektiva, tj. istraga očeve smrti što vodi do otkrivanja zavjere i sumnjivog biznismena Marcusa Robichauxa (Claes Bang; “Kvadrat”) s planom izgradnje casina i resorta. Jonny naziva Robichauxa vampirom Lestateom, što je zgodno jer Baeng je glumio Drakulu u istoimenoj seriji, a kasnije će ga nazvati i Van Damme kad ovaj pokaže borilačke pokrete.

Kako bi braća imala akcijskog posla, Robichaux ima vojsku yakuza, na čelu s Nakamurom (Miyavi), koji šmrče kokain i sa cijevi pištolja da djeluje opakije. Redatelj Angel Manuel Soto (“Blue Beetle”) bolje se snalazi kad njeguje “back to basics” pristup akciji i režira je na manjoj skali, solidno inscenirajući puškaranje, bliske borbe, sudare i eksplozije.

Sotova velika potjera na autocesti (vozila, helikopter) počiva na prekomjernoj uporabi računalnih efekata i zelenih ekrana, što bode oči i u krajnoj je opreci s praktičnim kaskaderstvom u akcijskim “buddy” klasicima u kakve se film kune. Srećom, Momoa i Bautista su prilično uigrani duo i njihova interakcija bolja je od akcije, omogućujući filmu nategnutu trojku.

U pauzama od pucanja i šaketanja polubraća se zbližavaju i duboko u sebi mare za onog drugog. Jasno, “buddy” par se mora međusobno rječkati, vrijeđati, čak i potući, a tučnjava je u ovom slučaju bila normativ da Momoa i Bautista odmjere snage u sceni po uzoru na “Oni žive”. Međutim, najbolja scena filma slijedi kad, nakon tučnjave po kiši, mokri i krvavi, ispovijede jedan drugome sve što im je na duši. “The Wrecking Crew” tu pruža osjećaj bratstva. ***